Hükümet ve - Fatma Koşer Kaya dışında - Parlementonun oy birliği ile onayladığı, Hollanda’nın sosyal ve kültürel toplumsal yapısı hakkında, Hollanda’da yaşayan yabancı kökenlileri bilgilendirmeye yönelik “inburgeringscursus” bu yeni hukuki mevzuat ile bambaşka bir yön aldı.

1 Ocak 2007 tarihinden itibaren yürürlüğe girecek olan bu yeni kanun, birkaç muafiyet durumu dışında, yeni veya geçmiste, uzun süreli yaşamak üzere Hollanda’ya gelen ve Batı Avrupa ülkelerinin sınırları dışında doğmuş tüm yabancı kökenliler için geçerli olacaktır. Bu tanım, uzun yıllardır Hollanda’da yaşayan yabancı kökenlileri de kapsamaktadır. Özellikle D66, PvdA, SP ve Groenlinks’in itirazları sonucunda, Verdonk’un isteğinin tersine, Hollanda vatandaşlığına geçip, Hollanda pasaportuna hak kazanmış yeni Hollandalı`ların bu kursa tabi tutulması kabul edilmeyerek, bu husus tavsiye icin tekrardan Danıştay’a sunulmuştur.

Bu kursa katılım masraflarının yabancı kökenli/göçmenler tarafından bizzat karşılanması ve belediyelerin sorumluluğunda olması, bu kurs bitiminde yapılacak mecburi sınavın başarı ile tamamlanması öngörülen kosullar arasındadır. Bireysel sorumluluktan yola çıkılarak oluşturulan bu yeni sistemde, kendisini kursa kayıt ettirmekte geç kalanlar ve son sınavı 5 yıl içerisinde geçemeyenlere parasal ceza uygulanacaktır.

Muafiyetler:
5 ile 18 yaşları arasında 8 yıldan daha fazla Hollanda’da bulunmuş olanlar, Hollanda’nın belirlediği kriterlere uyan okul yada üniversitelerden diploması bulunanlar, psikolojik veya fiziksel sorun sebebi ile böyle bir kursa katılacak kapasitesi olmadığı tespit edilenler, 65 yaşını doldurmuş ve 15 Mart 2006 tarihinden itibaren yürürlükte olan “naturalisatietoets”u başarı ile sonuçlandıran kişiler bu kurstan muaf tutulacaklardır.

Yeni kanun ile ulaşılmak istenen amaçlar nedir?
Yeni kanunu savunanlar, bu kanun ile, yabancı kökenlilerin Hollanda kültür ve sosyal yapısına alışmasının kolaylaşacağını, bu sorumluluğu ve masrafları bireyin üstüne yükleyerek kursa verilen anlam ve önemin artacağını, bu şekilde yabancı kökenlilerin topluma katılımlarının teşvik edileceğini belirtmektedirler. Kursların, bu mecburi kursa tabi olan yabancının azim ve isteğine bağlı olarak değişik seviyelerde verilmesi ön görülmektedir.

Fatma Koşer Kaya’nın, meclisteki tek milletvekili olarak bu kanun önergesine “ red ” oyu kullanmasının altında yatan sebepler nedir?
Fatma Koşer Kaya, işte bu kurs ile elde edilmek istenen genel amaçlara prensipte olumlu bakmaktadır. Hollanda’da uzun süreli bir yaşam devam ettirmek isteyen yabancı kökenlilerin, kendi bireysel gelişimlerine devam edebilmeleri ve içinde yaşadıkları topluma katkıda bulunabilmeleri için Hollanda’nın tarihi, sosyolojik, politik ve kültürel yapısını öğrenmeleri, toplum içerisinde işini görebilmek için belli bir Hollandaca bilgisine sahip olmaları büyük önem taşımaktadır.

Ancak, Fatma Koşer Kaya, bu hedeflenen amaçlara, yabancı kökenlilere yasal mecburiyet yükleyecek böylesine bir kanun haricinde, başka yöntemler ile de ulaşabileneceği fikrini savunmaktadır. Uzun yıllar Hollanda’da yaşamış, çalışmış, topluma hizmet edip, ülkenin gelişmesini sağlamış yabancıların finansal durumları dikkate alınmadan, kendilerine bu konuda bir görüş hakkı verilmeden, böylesine pahalı bir zorunluluğun kendilerine yüklenmesi, Hollanda’yı tanımlayan hukuk devletinde bireylere tanınan siyasal haklara ters düşmektedir. Bu kanun ile ayrıca Hollanda’da yaşayan insanlar arasında ayrımcılık yapılmakta, içinde bulundukları sosyal durum dikkate alınmadan bu ülkede kurmuş oldukları yaşam tehlikeye sokulmaktadır. Herhangi bir kişisel neden yüzünden kursu geçememeleri durumunda yıllardır sahip oldukları oturum hakkını kaybetmeleri bu yasanın kabul edilemeyecek sonucudur.

Bu içerikte bir kanunun kabulü ile, “allochtoon” ve “autochtoon” kavramları arasındaki fark gereksiz yere birkez daha ortaya konacak, yıllardır Hollanda’da çalışan üreten ve topluma faydalı olan yabancı kökenlilere aslen bu ülkenin bir parçası olmadıkları hissi verilecektir.

Aslen Hollanda’da yaşamını süren herkesin belirli seviyede Hollandaca bilmesi ve kendini eğitmesi derin saygıya değer amaçlardır. Ancak bu amaçlara ulaşmak icin Sayın Verdonk’un önerdiği bu yasa dışında aynı amaçlara ulaşmak üzere başka çözümlerde düşülünebilinir.